Οδός Ονείρων - Μάνος Χατζιδάκης

Ο Νοματαίος του Βασίλη Κουνέλη στην Αρκαδία την Παρασκευή 19 Αυγούστου στο Λεβίδι

Posted on 08/08/2011 by oceanidabooks

Παρουσίαση του μυθιστορήματος Νοματαίος του Βασίλη Κουνέλη θα γίνει την Παρασκευή 19 Αυγούστου και ώρα 20.00 μ.μ. στο Λεβίδι Αρκαδίας στο καφενείο «Ευφρόσυνες Γεύσεις». Για το βιβλίο θα μιλήσει ο εκδότης του Αρκαδικού ΒήματοςΠάνος Αϊβαλής.

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ" του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ:

Στην κατάμεστη αίθουσα -από φίλους της ποίησης- του βιβλιοπωλείου «Έναστρον» Σόλωνος 101, το απόγευμα της Δευτέρας 6 Ιουνίου, της νέας ποιητικής συλλογής του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ "ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ"  εκδ.  ΥΦΟΣ.

Ο Πάνος Αϊβαλής από τις εκδόσεις ΥΦΟΣ καλωσόρισε τον κόσμο και ευχαρίστησε τους ιδιοκτήτες του  καφέ-βιβλιοπωλείου "Εναστρον" για την φιλοξενία αλλά και για την διάθεση της ποιητικής συλλογής ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ  του Φίλιππου Νικολόπουλου σε μια εποχή που την ποίηση έχουν εξοστρακίσει τα περισσότερα βιβλιοπωλεία με την δικαιολογία ότι "δεν πουλάει"....

Χαιρετισμό εκ μέρους της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών απήθυνε ο Παύλος Ναθαναήλ, ακολούθησε Ηλίας Στασινός Πρόεδρος της Εταιρείας Αρκαδικών Γραμμάτων και Τεχνών.
Από την συγγραφέα και καλή ηθοποιό Ντίνα Ρίτσου ακούστηκε το πρώτο από τα πέντε ποιήματα  που διαβάστηκαν από την συλλογή του παρουσιαζόμενου ποιητή μας.Στην συνέχεια ο Δημήτρης Καραμβάλης, έκανε μια εμπεριστατωμένη προσέγγιση στην ποίηση του Φίλιππου Νικολόπουλου όπως και μετέπειτα ο κριτικός λογοτεχνίας, ποιητής και Κώστας Καρούσος, στο έντονα κοινωνικό στοιχείο, το ευρηματικό, εκφραστικό και το υποθάλπον διαισθητικό στοιχείο. Σε δυο και μόνο στίχους  ευθυγραμμίζεται ο ίδιος, συνεπής, ασυμβίβαστος, καταληκτικός και ευαίσθητος:

"Πάλευε ασταμάτητα με το εσωτερικό χτήνος
Και ας έχανε τις πιο πολλές φορές στον αγώνα"

....ο μόνιμα εξεγερμένος ποιητής Φ.Ν. για το δίκιο, την αλήθεια, την ανθρωπιά, θέλει να προσδώσει -μέσω του έργου του- μια μονιμότητα επικοινωνιακής - κοινωνικής παρουσίας και στον αναγνώστη. Ουσιαστικά κάνει μια ολόψυχη πρόταση συνοδοιπορίας "στην παγωνιά της ερειπωμένης πολιτείας" όπως γράφει στην σελ. 33.....

Την ποιητική βραδιά που ομολογουμένως άφησε καλές εντυπώσεις σε όλους μας, τίμησαν με την παρουσία τους ο Παναγιώτης Καραφωτιάς Καθηγητής του Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης, ο Γεώργιος Ζαραφέτας Πρόεδρος της Πανελλαδικής Ένωσης Αρκάδων, ο Γιώργος Καλπακιώτης μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Αρκαδικών Γραμμάτων και Τεχνών, ο Κώστας Κουμπέρτσος φιλόλογος, δημοσιογράφος, ο Γιώργος Παλαμήδης τ. Δήμαρχος Γόρτυνος, ο Γιάννης Αντωνόπουλος δάσκαλος και συγγραφέας πολλών βιβλίων για την Καρύταινα, ο Γ. Κράνης δικηγόρος και συγγραφέας, η Πόπη Βερνάρδου συγγραφέας, ο Διαμάντης Λεβεντάκος κριτικός κινηματογράφου και πολλοί άλλοι φίλοι του ποιητή μας Φίλιππου Νικολόπουλου.

Να σημειώσουμε ότι η ποιητική συλλογή ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ έκδοση ΥΦΟΣ διατίθεται από το καφέ -βιβλιοπωλείο «Έναστρον» Σόλωνος 101, τηλ. 210-3828.161

Σχεδόν καθημερινά στο "Εναστρον" γίνονται εκδηλώσεις όπως και μουσικές βραδιές πληροφορίες  μπορείτε να έχετε στο τηλέφωνο 210 3828.161

Εκδήλωση παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ:

στο Καφέ – Βιβλιοπωλείο «Έναστρον» Σόλωνος 101,
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011 και ώρα 19.00

Η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών
Γενναδιου 8 και Ακαδημίας, 10678, Αθήνα

Η Εταιρεία Γραμμάτων και Τεχνών
Γλάδστωνος 5, 10677, Αθήνα
                   και
οι Εκδόσεις//περιοδικό «Ύφος»
Πυθίας 6, Πλατεία Κυψέλη

Έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην παρουσίαση
της νέας ποιητικής συλλογής του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ

Θα απευθύνουν χαιρετισμό:
Παύλος Ναθαναήλ, Πρόεδρος Δ.Σ. ΕΕΛ
Ηλίας Στασινός
Πρόεδρος της Εταιρείας Αρκαδικών Γραμμάτων και Τεχνών

Την Ποιητική Συλλογή θα παρουσιάσουν:
Δημήτρης Καραμβάλης, Επιτ. Μέλος ΕΕΛ κριτ.λογοτεχνίας, ποιητής
Κώστας Καρούσος, Έφορος Δ.Σ. κριτ. λογοτεχνίας, ποιητής

Ποιήματα θα απαγγείλει η Ντίνα Ρίτσου συγγραφέας, ηθοποιός

Συντονίζει ο Δημοσιογράφος Πάνος Αϊβαλής

                                                                     Σας περιμένουμε

Λογοτεχνικές εκλογές στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης στην Παιανία

Ανοιξιάτικη ημερίδα διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης, στην Παιανία, όπου το πανελλήνιο λογοτεχνικό σωματείο Ενωτική Πορεία Συγγραφέων (Ε.ΠΟ... 26/5περισσότερα...

*από το: 

http://ermis-logios.blogspot.com/

Παρουσίαση των βιβλίων του Πολύβιου Μαργιά απόψε στην Κηφισιά

Σας περιμένουμε.... όλους
να τιμήσουμε τον Αρκά Πολύβιο Μαργιά 
και το αξιόλογο συγγραφικό έργο του...
συνεργάτη του "Αρκαδικού Βήματος".

1821: Διαδρομές εθνικού προσδιορισμού

 1821 

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ-ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΝΓΚΑΝΕΛΛΗ*

Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στη σειρά του Σκάι, «1821. Η γέννηση ενός έθνους-κράτους», ήταν οι πάλλευκες και καλοσιδερωμένες φουστανέλες των αγωνιστών, καθώς και η στίλβουσα περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη. Όχι τα λόγια που εκφωνούσε ο Πέτρος Τατσόπουλος, ούτε οι συζητήσεις που ακολουθούσαν την προβολή του ντοκιμαντέρ. Η τηλεόραση είναι προπάντων εικόνα, αυτή είναι η δύναμή της, αυτή θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως γόνιμο πεδίο εκλαΐκευσης, διαντίδρασης μεταξύ επαγγελματιών ιστορικών και φιλομαθούς κοινού. Όμως, οι συγκεκριμένοι αναχρονισμοί δεν οφείλονται σε αβλεψία του σκηνοθέτη ή του φροντιστή, αλλά πρόκειται μάλλον για το εμφανές αποτέλεσμα βαθιά ριζωμένων στερεοτύπων. Πώς να φανταστεί κανείς τους ήρωες να πολεμούν λασπωμένοι; Πώς θα αναγνώριζε ο τηλεθεατής τον Κολοκοτρώνη δίχως τη βρετανική του περικεφαλαία;

Βέβαια, η διαμάχη που ξέσπασε, για πολλοστή φορά, γύρω από την ιστορία, άλλα στερεότυπα έθεσε στο επίκεντρό της. Πρώτα απ' όλα, αν το ελληνικό έθνος γεννήθηκε με την επανάσταση: υπενθυμίζω ότι ο αρχικός τίτλος της σειράς, καθώς και του πεντάτομου έργου που επιμελήθηκε η ίδια ομάδα ιστορικών και πωλείται στα περίπτερα, ήταν, ακριβώς, «Η γέννηση ενός έθνους». Μετά τις διαμαρτυρίες «υγιώς σκεπτόμενων» τηλεθεατών, πρωτοστατούσης της Χρυσής Αυγής και του ΛΑΟΣ, ο τίτλος άλλαξε, σιωπηρά. Έπειτα, οι κρίσεις του επιστημονικού συμβούλου Θάνου Βερέμη σχετικά με τις «όχι και τόσο άσχημες», σε τελική ανάλυση, συνθήκες ζωής των ελλήνων κατά τη διάρκεια της Οθωμανοκρατίας, άγγιξαν «ευαίσθητες» χορδές. Κάποιοι δεν αναγνώρισαν τον εαυτό τους σε αυτή τη φράση και, συνδυάζοντάς την με τη διάψευση της ύπαρξης του Κρυφού Σχολειού, καθώς και με την υπόμνηση περί των σφαγών των μουσουλμάνων κατά την άλωση της Τριπολιτσάς, «μετέφρασαν» το νόημα των λέξεων ως μια ιεροσυλία, ως μια προσπάθεια επανασυγγραφής της ιστορίας που αποσκοπεί στην «συγκυριαρχία» στο Αιγαίο... Κάποιοι άλλοι, διάβασαν τη διάψευση των στερεοτύπων ως μια προσπάθεια διάδοσης των πορισμάτων της σύγχρονης, επιστημονικής ιστοριογραφίας στο ευρύ κοινό. Υπάρχει, τέλος, και μια τρίτη κατηγορία τηλεθεατών η οποία διείδε, στην ίδια τηλεοπτική σειρά, μια προσπάθεια ανάγνωσης της ιστορίας από την πλευρά της σημερινής, εκσυγχρονιστικής, νεοφιλελεύθερης κεντροδεξιάς (στην οποία οφείλει να εντάσσεται και το κυβερνών κόμμα), ως έναν αναχρονισμό με συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα.

Θεωρώ ότι βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα, τα οποία είναι καλύτερο να τα διακρίνουμε, ώστε να μπορέσουμε, έπειτα, να τα συνδέσουμε. Το πρώτο είναι οι σχετικοί με το 1821 διαδεδομένοι κοινοί τόποι. Η διάδοσή τους οφείλει πολλά, όχι μόνο στην εκκλησία ή την οικογένεια, αλλά, πρωτίστως, στη σχολική ιστοριογραφία. Αυτή κι αν είναι απομακρυσμένη από τη σύγχρονη, επιστημονική ιστοριογραφία. Κι όμως: κάθε προσπάθεια αλλαγής της ιστορικής κουλτούρας θα έπρεπε να αρχίζει από αυτούς: από το οικείο, το ήδη γνωστό, ή, μάλλον, απ' όσα θεωρεί κανείς ότι ήδη γνωρίζει, για να προχωρήσει, έπειτα, σε μια διαδικασία φανέρωσης της άγνοιας. Πρόκειται για το δυσκολότερο εγχείρημα της διδακτικής, αν εξαιρέσουμε την πρόκληση του ενδιαφέροντος στον διδασκόμενο. Διόλου παραδόξως, εν προκειμένω το ενδιαφέρον εμφανίστηκε όχι κατά τη διάρκεια του σχολικού μαθήματος, όπου (και) τα σημερινά εγχειρίδια επιβεβαιώνουν όσα ο μαθητής θεωρεί ότι ήδη γνωρίζει, αλλά σε περιπτώσεις όπως αυτής της αλλαγής του εγχειριδίου της ΣΤ' δημοτικού ή της συγκεκριμένης τηλεοπτικής εκπομπής, όπου κάποιοι από αυτούς τους κοινούς τόπους, φαινομενικά, καταρρίφθηκαν. Η αμυντικού χαρακτήρα αντίδραση, αυτό που ο διδάσκων στο σχολικό πλαίσιο θα ανέμενε με προσδοκία, ώστε να ανοίξει μια συζήτηση και να μπορέσει να εντοπιστεί η άγνοια των μαθητών, και στις δύο περιπτώσεις αφενός οδήγησε σε μια δημόσια διαμάχη και σε ένα κλίμα έντασης. Αφετέρου, εξανάγκασε το Υπουργείο Παιδείας στην απόσυρση του βιβλίου και τους συντελεστές της παραγωγής του Σκάι να «υπαναχωρήσουν», λειαίνοντας τους τόνους στα επόμενα επεισόδια, ώστε να αποσείσουν την κατηγορία της εθνοπροδοσίας. Η πλέον κωμικοτραγική πτυχή του «σήριαλ 1821» ήταν η εκπομπή όπου ο ιδιοκτήτης του Σκάι κατηγόρησε τους υπόλοιπους σταθμούς επί φιλοτουρκισμό, διότι προβάλλουν τουρκικές σαπουνόπερες...

Ένα δεύτερο φαινόμενο που πρέπει να εντοπίσουμε είναι αυτό της διάκρισης μεταξύ επιστημονικής και δημόσιας ιστορίας. Αν αυτή η τελευταία αποσκοπεί στη διάδοση των επιτευγμάτων της πρώτης, τότε οφείλει να αρχίζει από την διάδοση των ερωτημάτων της, κι όχι των πιθανών απαντήσεων σε συγκεκριμένα ζητήματα. Παίρνω για παράδειγμα τη σφαγή των μουσουλμάνων της Τριπολιτσάς: για τον ειδήμονα, το ερώτημα δεν είναι το εάν συνέβη, αλλά το γιατί, το πού ακριβώς μπορεί να ενταχθεί το γεγονός. Δίχως επαρκή εξήγηση, φαντάζει στους σημερινούς τηλεθεατές ως μια φρικώδης πτυχή της ιστορίας. Μπορεί να κάνει εντύπωση, να προκαλεί αντίδραση, διότι δεν συμβαδίζει με τα παραδεδομένα περί άσπιλου ηρωισμού των ελλήνων, αλλά η απλή πληροφόρηση δεν συμβάλλει στη δημιουργία ιστορικής συνείδησης. Στη συγκεκριμένη τηλεοπτική σειρά έχουμε πολλές απαντήσεις, αλλά καμία ερώτηση.

Η έδρα του παραδοσιακού σχολείου έχει αντικατασταθεί από το τραπέζι του τηλεοπτικού στούντιο, όπου, περισσότερο ή λιγότερο ειδήμονες περί του 1821, παραδίδουν το μάθημά τους σε ένα αχανές αμφιθέατρο, αναφέροντας κοινούς τόπους της ακαδημαϊκής ιστοριογραφίας, για να αντικαταστήσουν κοινούς τόπους διάχυτους στην κοινωνία. Γιατί χωρίς τη διεργασία που οδήγησε στην εξαγωγή επιστημονικών συμπερασμάτων, ως κοινοί τόποι φαντάζουν τα πορίσματα των ιστορικών. Ως απαντήσεις μαθηματικών προβλημάτων, όπου όμως λείπουν η ερώτηση και η διαδικασία επίλυσης.

Πέρα από τη νιοστή διαμάχη περί πολιτικής ή ιδεολογικής χρήσης της Ιστορίας, πέρα από την επιβεβαίωση της έντασης μεταξύ ιστορικής επιστήμης και πολιτικής, αυτό που λείπει ακόμα από τη δημόσια ιστορία, όχι μόνο στην Ελλάδα, εκείνο το σημείο όπου τελικά αποτυγχάνει η τηλεοπτική σειρά του Σκάι, θα μπορούσε να οριστεί ως εξής, παραφράζοντας την περίφημη φράση του Μαρκ Μπλοκ: «Μαυροκορδατικοί, αντι-μαυροκορδατικοί, έλεος! Πείτε μας απλά ποιος ήταν ο Μαυροκορδάτος». Πριν απ' αυτό, όμως, θα όφειλαν να μας πουν πώς έφτασαν στο συμπέρασμά τους, πώς «ρώτησαν» τις μαρτυρίες τους και, κυρίως, σε ποια κοινωνική πραγματικότητα εντάσσουν το άτομο «Μαυροκορδάτος». Πώς θα μπορούσε να γίνει κατανοητός ο ρόλος του κατά τη διάρκεια της στιγμής της επανάστασης, αν δεν κατανοήσει πρώτα ο μη ειδικός την κοινωνία απ' την οποία προέκυψε;

Είναι καιρός, νομίζω, ογδόντα χρόνια μετά την ανάδυση της κοινωνικής ιστορίας, να τεθεί και στο δημόσιο χώρο η επιστημονική συζήτηση για την προεπαναστατική κοινωνία στο σύνολό της, πέρα από «καλούς» και «κακούς» Μεγάλους Έλληνες, Μεγάλες μάχες και ηρωικούς (ή και ολίγον βάρβαρους, αλλά πάντα καλοσιδερωμένους...) αγωνιστές. Έστω και αν η παρουσίαση μιας κοινωνίας όπου επικρατεί η ένδεια δεν προσφέρεται για τηλεοπτικά υπερθεάματα, ενώ μια τέτοια εικόνα ίσως και να προκαλέσει επικίνδυνους συνειρμούς με πολύ οικεία, σημερινά κακά...

_______________

*Ο Πέτρος-Ιωσήφ Στανγκανέλλης είναι ιστορικός

Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/03/2011  εφημ. "Η ΑΥΓΗ" 25 & 26 Μαρτίου 2011